Zapach otwiera się słodką nutą ananasa i miodu, lecz nie daj się zwieść – to tylko cisza przed burzą. Do gry wkracza piżmo – surowe, cielesne, pierwotne. Ciepło gałki muszkatołowej oraz ziemista głębia paczuli przenoszą kompozycję w dzikie, nieokiełznane rejony. Jaśmin flirtuje z przyprawami, potęgując ten odurzający, „brudny” urok. Następnie pojawiają się wanilia i karmel – jednak nie w swoim łagodnym, niewinnym wydaniu. To mroczna, uwodzicielska słodycz, spleciona z surową energią piżma. Bazę wzbogaca zwierzęcy, niemal drapieżny akcent cywetu, a ambra i bób tonka pozostawiają na skórze ślad, który wyczuwalny jest jeszcze długo po tym, jak opuścisz pomieszczenie. Ostateczne wrażenie? „Brudne”, niezwykle „brudne” i jeszcze raz „brudne”. To piżmo w swojej najbardziej pierwotnej postaci.

Niezwykle bogaty krem, tworzony powoli i z ogromną starannością, wypełniony olejkiem ze słodkich migdałów oraz hojną porcją olejku jojoba. Wtapia się w skórę z jedwabistym ciepłem, zapewniając jej głębokie, aksamitne nawilżenie. Dzięki intensywnej, dekadenckiej kompozycji zapachowej, krem ​​otula ciało i pozostaje na nim na długo, tworząc uzależniający, trwały aromat. Intensywny, wyrazisty i zniewalający – zapewnia jedno z najbardziej ekscytujących doświadczeń w pielęgnacji ciała. Krem, który jest znacznie bardziej dekadencki, niż można by oczekiwać.